گرانبهاترین هدیه خداوند

دهه آخر تابستان یک هزار و سیصد و نود و سه  از پنج شنبه نوزدهم شهریور کم کم تنت داغ شد و من فکر کردم که مرتبط با تازه دندونته ، این داغی ادامه پیدا کرد تا شنبه ظهر که خونه خاله الهه مامان آرینا جونی به حداکثر خودش رسید ! وقتی شب تو خونه دمای بدنت به 39/4 رسید تصمیم گرفتیم ببریمت دکتر وقتی رسیدیم کلینیک کودکان حدود 20 تا خانواده با کوچولوهای مریضشون منتظر ویزیت بودن ، اومدیم تو خیابون تا منتظر نوبتمون بشیم که ناگهان شما بالا آوردی و تمام سر و هیکل منو و خودتو با استفراغ یکی کردی ، یکی دو بار این اتفاق افتاد و دمای بدنت اومد پایین ! تمام شب رو نق زدی و من و باباییت بالای سرت بیدار موندیم ، صبح زود کوله بارمون رو جمع کرد...

نوزدهم شهریور یک هزار و سیصد و نود و سه  دو سه روزی بود که نق می زدی و بی قراری می کردی ، چهار شنبه شب وقتی یواشکی یه دونه زیتون دزدی و فوری گذاشتی تو دهنت ، زیتون رو از دهنت درآوردم و طبق عادت همیشگی لثه هات رو چک کردم ولی هیچ خبری نبود . پنج شنبه صبح خیلی اذیت کردی و دیگه حسابی حرصم رو درآوردی! سر ظهر که خاله پری اومد دنبالمون تا بریم پارک برای یه قرار دوستانه جلوی در ساندویچ هایدا گفت واااای مامانش دندونش مبارکه ! و اینگونه بود که برای اولین بار ما متوجه شدیم که شما دندون جلو سمت راست پایینت دراومده ! مبارکه تک دندون من (خاله لیلا این اسمو برات گذاشت چون قبلا بی دندون بودی دیگه !) انشالله همیشه سالم باشه...

سیزدهم شهریور یک هزار و سیصد و نود و سه  کم کم آواهای نامفهومت به کلمات دو هجایی تبدیل شده عزیزترینم ،سوگلی من اول از همه بابا را گفتی وقتی که زنگ میزند و صفحه آیفون روشن می شود بابا بابا می کنی و تا او را می بینی ذوق زده به سمت در می روی و آنچنان دلبری می کنی که در اوج عصبانیت و خستگی هم بغلت می کند. دو سه روزیست که ماما هم می گویی و اگر خیلی تنها مانده باشی و نیاز مبرم به بغل داشته باشی به آشپزخانه می آیی ، به پاهایم می پیچی و با نق نق و گریه می گویی ماما ب بل - ماما ب بل (یعنی مامان بغل - مامان بغل ) دلم می خواد زودتر زبان بگشایی و پر حرفی کنی نفسم  ...

یازدهم مرداد یک هزار و سیصد و نود و سه امروز با یک هفته تاخیر موفق شدیم شما رو برای واکسن شش ماهگیت ببریم مرکز بهداشت ، مامان جونی در توضیح تاخیر باید بگم هفته قبل که از مشهد برگشتیم شما یه مختصر سرما خوردگی داشتی که با آبریزش بینی همراه بود ما تا دوشنبه منتظر شدیم که شما بهتر بشی ولی خبری از بهبودی نبود حالت همین شکلی موند و به علاوه اصلا هم تمایلی به غذا نشون نمی دادی و این موضوع ما رو حسابی نگران کرده بود دوشنبه شب بردیمت کلینیک کودکان تو خیابون پاستور لازم به ذکره که هیات همراهت رو مامان و بابا و خاله عطیه و عمو جلال و تو دلی کوچولوشون تشکیل می دادن . دکتر اربابی گفتن که مشکلی نیست و هر وقت گرسنه باشی خودت غذا خواهی خورد و...

بیست و نهم تیر ماه یک هزار و سیصد و نود و سه  اواخر تیرماه بود که تصمیم گرفتیم اولین مسافرت سه تاییمون رو برنامه ریزی کنیم ، امام رئوف ما رو با تمام بدیهامون مهمون کرد و راهی مشهدالرضا شدیم . چقدر خرسند و خوشحال بودیم که پسرمون اولین بار تو شش ماهگی میره پابوس آقا امام رضا (ع) و عرض ارادت می کنه و چقدر امید داریم که زیر سایه حضرت حق و با عنایت خاصه این امام مهربان پسری صالح و سالم تربیت کنیم . خدا رو شکر مسافرت خوبی بود و در تمام طول سفر گل پسر با ما همکاری کرد و آروم و مهربون سختی های سفر رو تحمل کرد . کلی از زوار امام رضا عاشقش شده بودن اخه این فرشته کوچولوی معصوم خیلی خوش اخلاق بود . در ادامه مطلب مسافرت پسر ...

اینجا تمام اولین هایت را می نویسم تا بدانی که چقدر تمام اولین هایت  برایم جذاب است و چقدر عاشق تو هستم اولین و آخرین امید زندگانی ام  اولین باری که : رفتی مهمونی رسمی : مراسم جاقندی سمانه جون بود(18 بهمن 92) رفتی فست فود :فست فود گردو تو خیابون مهدیه بود  رفتی تالار پذیرایی :تالار علوم پزشکی مهمونی خودت بود (25بهمن 92) رفتی رستوران :چلوکبابی اسلامی چهارراه پژوهش بود رفتی دکتر : مطب دکتر پزشکی تو کلینیک امام خمینی بود(23بهمن 92) رفتی مسافرت : مسافرت نوروز 93 به تهران بود (2 فروردین 93) رفتی موزه :موزه سلاح های درباری تو مجموعه سعد آباد بود (3 فروردین 93) عیدی گرفتی : از باب...

سیزدهم تیرماه یک هزار و سیصد نود و سه دارم بزرگ میشم !   تقریبا 40 روز از اولین باری که بر روی شکمم غلتیدم می گذرد و مامانم در تمام این مدت منتظر سینه خیز رفتن من بود ! حدود بیست روزی بود که به هر نحوی بود به هر چه که می خواستم می رسیدم گاهی قل می خوردم گاهی پتو یا ملحفه ایی که شی مورد نظر رویش بود را می کشیدم و گاهی هم نمیدانم چگونه ؟؟؟؟ مامانم می نشست منو نگاه می کرد تا کشف کنه جه جوری به اهدافم می رسم ولی من که با پشت کار فراوان به صورت نامحسوس به سمت اهداف از پیش تعیین شده می رفتم اجازه کشف روش های حرکتم رو بهش نمیدادم . اما اولین باری که کاملا به صورت محسوس به هدفم رسیدم تلاش برای گرفتن شارژر لب تاب و ...