کم کم حرف میزنم

سیزدهم شهریور یک هزار و سیصد و نود و سه 

کم کم آواهای نامفهومت به کلمات دو هجایی تبدیل شده عزیزترینم ،سوگلی من اول از همه بابا را گفتی وقتی که زنگ میزند و صفحه آیفون روشن می شود بابا بابا می کنی و تا او را می بینی ذوق زده به سمت در می روی و آنچنان دلبری می کنی که در اوج عصبانیت و خستگی هم بغلت می کند.

دو سه روزیست که ماما هم می گویی و اگر خیلی تنها مانده باشی و نیاز مبرم به بغل داشته باشی به آشپزخانه می آیی ، به پاهایم می پیچی و با نق نق و گریه می گویی ماما ب بل - ماما ب بل (یعنی مامان بغل - مامان بغل )

دلم می خواد زودتر زبان بگشایی و پر حرفی کنی نفسم